BioNews

Special Edition Bionews: Caribbean Cetacean Society Expedition

Whale and dolphin research expedition 2022

This year, the third and sixth joint scientific expeditions of the Ti Whale An Nou program took place. Ti Whale An Nou means “our own little whales” in a mix of English and French Caribbean Creole. The research program studies the diversity, distribution and quantity of whales and dolphins in the Caribbean, as well as the threats facing them. The information is used to improve the conservation of cetaceans (whales and dolphins) in the Wider Caribbean region.  The expedition started in Martinique and covered a total of eleven Caribbean islands during their journey. Six scientific expeditions of 15 days took place between March and September 2022.

The expedition also focused on improving capacity building in the Caribbean by training the several representatives of the Protected Area Management Organizations to conduct marine mammal science. Therefore, from the Dutch Caribbean representatives joined third and sixth joint scientific expedition .

This expedition is coordinated by the Caribbean Cetacean Society (CCS) and is made possible thanks to several partners including  the World Wide Fund for Nature the Netherlands (WWF-NL), the Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) and other partners. 

In this Special Issue Bionews  you will find information concerning:
 

 

Ti Whale An Nour 2022 Expedition Overview

Watch this video and learn more about this expedition and some participants from the Dutch Caribbean region. 

 

Protecting whales and dolphin in the Caribbean 

 Watch the video in which Tadzio Bervoets (former Director DCNA) explains: 

  • Why DCNA is supporting the CCS .
  • DCNA’s strategy to get support from the governments for the protection of transboundary species.

 

Whale and dolphin research program in the Caribbean 

Watch the video in which Jeffrey Bernus (CCS Expedition Leader) explains: 

  • The goal of Caribbean Cetacean Society (CCS).
  • Why is it important to involve different islands throughout the Wider Caribbean region.
  • Lessons learned from the previous expeditions

 

Transboundary Protection
 

Fortunately, the marine mammals of the Caribbean Netherlands receive special protection within the the Yarari Marine Mammal and Shark Sanctuary.  This sanctuary comprises all the waters of Bonaire and Saba and St. Eustatius. The name of the sanctuary “Yarari” is a Taíno Indian word, meaning ‘a fine place’ as it is intended to provide “a fine place” for marine mammals, sharks and rays. This special edition of BioNews contains information on the Yarari Marine Mammal and Shark Sanctuary and an overview of the current knowledge on marine mammals, sharks and rays in the Dutch Caribbean. The goal is to eventually extend the borders of this sanctuary to also include the neighboring Dutch Caribbean islands: Aruba, Curaçao and St. Maarten.

Learn more about the marine mammals of the Dutch Caribbean by checking out the Yarari Marine Mammals and Shark Sanctuary Special Edition BioNews.

 

 

Stay -up to date

Would you like to keep receiving nature news?

Sign-up for our free digital newsletter BioNews here

 

BioNews is funded by the Ministry of Agriculture, Nature and Food Quality (LNV).
DCNA’s activities are generously supported by the Dutch Postcode Lottery.

 

Want to support DCNA's activities?

Thanks to local conservation efforts, nature on our islands is protected. We want you and your loved ones to be able to enjoy it for many years to come. 

Donate funds or Nature photography to DCNA's online photo archive for non-profit use

 

Date
2022
Data type
Media
Theme
Education and outreach
Research and monitoring
Geographic location
Aruba
Bonaire
Curacao
Saba
Saba bank
St. Eustatius
St. Maarten
Author

Key Insights for Mangrove Restoration Discovered on Bonaire

Dutch below

 

Since 2016 the Mangrove Maniacs of Bonaire have dedicated themselves to the restoration and conservation of mangroves on the island. Monitoring research has provided key insights into the conditions that favour growth and survivability of these vital ecosystems and provide necessary information in support of management actions and planning.

Lac Bay and its mangroves 

When a mangrove forest experiences die-off, it loses the important services it provides (coastal protection, habitat for marine species, and carbon storage). This is currently the case with the northern part (also called Awa di Lodo) of the mangrove forest in Lac Bay. Unsustainable overgrazing by livestock has resulted in a depletion of ground cover vegetation. Wind, vehicle traffic and rainwater run-off therefore cause a high influx of sediment into Awa di Lodo. The sediment build-up clogs lagoons and creeks, reducing the hydrological connectivity between the front and back of the forest, creating hypersaline conditions and causing the trees to die. 

Figure 1: Outplant event on the southwest coast of Bonaire (23 September, 2022). Photo Source: Josien Hendricksen

To fight this die-off, the Mangrove Maniacs dig channels to increase the tidal exchange and thereby improve the water quality conditions. They also plant mangrove seeds (propagules) of two different species: red (Rhizophora mangle) and black mangroves (Avicennia germinans). The propagules are grown in special ‘nurseries’ and are then planted in degraded areas or along the southwest coast to promote coastal protection (Figure 1). By monitoring propagule growth and survival as well as water quality parameters, we can increase our knowledge on the relationship between these factors and improve management plans for mangrove restoration and reforestation.

Tale of two studies

Study 1: Mangrove Growth

A long-term monitoring research between 2016 and 2020 investigated red mangrove growth by comparing a healthy and a degrading area. The diameter at breast height (DBH; ± 1.3 m above ground surface) and the growth of aerial roots was measured monthly (Figure 2). The results showed a clear difference in mean aerial root growth between the healthy and degraded locations. In general, it was seen that healthier sites had higher aerial root growth whereas the degrading areas had more DBH growth. Since the degrading area  experiences a higher sun exposure (due to a less dense canopy), these results would imply that shade promotes aerial root growth, while tree DBH keeps increasing in more sunny areas. In healthier areas, more energy is dedicated towards growing aerial roots, which could be the reason for the slower DBH growth.

 

Figure 2: Measuring the aerial root length of a red mangrove in Lac Bay. Photo source: Arno Verhoeven

 

Study 2: Mangrove Propagules

Another experiment with black and red mangrove propagules was carried out between 2020 and 2022. Here, the growth and survival of propagules in five different locations in Lac Bay (Figure 3: Pedro, Kaminda Sorobon, Isla Yuwana, Rand and Taco) was monitored, together with the salinity levels at these places. The monitoring took place along the regular hydrological restoration in the area, aiming at a better refreshment of water and improving conditions. During the propagule experiment the salinity levels have decreased over time at all locations, which is an expected result of the hydrological restoration efforts. Survivability rates of red mangrove propagules was found to be higher than that of black mangrove propagules due to inundation times. Further experiments where inundation changes are excluded are needed to assess the effects of salinity. 

Figure 3: Monitoring locations of mangroves in Lac Bay, Bonaire

 

Future implications

The two studies clearly showed that salinity levels have decreased over the last years due to Mangrove Maniacs’ restoration efforts (Figure 4), although the levels are still high. In general, more degraded areas had a higher salinity and also lower growth rates. Red mangrove propagules seem to have a higher resilience for changes in water level and salinity than black mangrove propagules. Their strategy of fast growth under a wide range of environmental conditions would be a reason to prefer red mangroves over other species for outplants in locations more susceptible to environmental change (e.g. the southwest coast with sea level rise). The decrease in salinity over time shows the importance of channel maintenance in the mangrove forest of Lac Bay. To further improve water circulation and thus the health of the forest, new channels would be needed. This is already in the planning of the Mangrove Maniacs.

If you want to learn more, follow the Mangrove Maniacs on social media or come out to volunteer with them on Tuesday mornings (8am @Lac Cai, boat space is limited so please sign up via Facebook).

 

Photo credit: Monique Grol

 

Nieuwe inzichten ontdekt voor mangroveherstel Bonaire

De vrijwilligers van Mangrove Maniacs op Bonaire wijden zich sinds 2016 aan het herstel en behoud van de mangroves op het eiland. Monitoringsresultaten tonen belangrijke inzichten over de condities die de groei en overleving van dit vitale ecosysteem bevorderen en verstrekken daarnaast de nodige informatie ter ondersteuning van beheeracties en planning.

Lac Bay en zijn mangroven

Wanneer een mangrovebos afsterft, verliest het de belangrijke diensten die het biedt (o.a. kustbescherming, leefgebied voor mariene soorten en koolstofopslag). Dit is momenteel het geval met het noordelijke deel (ook wel Awa di Lodo genoemd) van het mangrovebos in Lac Bay. Niet-duurzame overbegrazing door vee heeft geresulteerd in een uitputting van de bodembedekkende vegetatie. Wind, autoverkeer en afstromend regenwater zorgen daarom voor een grote instroom van sediment in Awa di Lodo. De opeenhoping van sediment verstopt lagunes en kreken, waardoor de hydrologische verbinding tussen de noord- en zuidkant van het bos wordt verminderd. Dit resulteert in extreem zilte omstandigheden en het afsterven van de bomen. 

Om deze afsterving tegen te gaan, graven de Mangrove Maniacs kanalen om de getijdenuitwisseling te vergroten en zo de waterkwaliteit te verbeteren. Ook worden er mangrovezaden (propagules) geplant van twee verschillende soorten: rode (Rhizophora mangel) en zwarte mangroven (Avicennia germinans). De propagules worden gekweekt in speciale ‘kwekerijen’ langs de mangrovekanalen en vervolgens geplant in gedegradeerde gebieden of langs de zuidwestkust om kustbescherming te bevorderen (Figuur 1). Door zowel de groei en overleving van propagules als verschillende waterkwaliteitsparameters te monitoren, kunnen we onze kennis over de relatie tussen deze factoren vergroten en beheerplannen voor mangroveherstel en herbebossing verbeteren.

Resultaten van twee onderzoeken

Studie 1 Mangrovegroei

Een langdurig monitoringonderzoek tussen 2016 en 2020 onderzocht de groei van rode mangroven door een gezond en een degraderend gebied met elkaar te vergelijken. Maandelijks werd de diameter op borsthoogte (DBH; ± 1,3 m boven grondoppervlak) en de groei van luchtwortels gemeten (Figuur 2). De resultaten toonden een duidelijk verschil in gemiddelde luchtwortelgroei tussen de gezonde en aangetaste locaties. Over het algemeen werd gezien dat de gezonde locaties een hogere luchtwortelgroei hadden, terwijl de degraderende gebieden meer DBH-toename hadden. Aangezien het degraderende gebied een hogere blootstelling aan de zon ervaart (vanwege een minder dicht bladerdek), zouden deze resultaten impliceren dat schaduw de groei van luchtwortels bevordert, terwijl de DBH van een boom wel blijft toenemen in meer zonnige gebieden. In gezondere gebieden wordt meer energie gewijd aan het groeien van luchtwortels, wat de reden zou kunnen zijn voor de langzamere DBH-toename.

Figure 2: Measuring the aerial root length of a red mangrove in Lac Bay. Photo source: Arno Verhoeven

 

Studie 2: Mangrovepropagules

Een ander experiment met propagules van zwarte en rode mangroven werd uitgevoerd tussen 2020 en 2022. Hier werd de groei en overleving van propagules op vijf verschillende locaties in Lac Bay (Figuur 3: Pedro, Kaminda Sorobon, Isla Yuwana, Rand en Taco) gemonitord, samen met het zoutgehalte op deze plaatsen. De monitoring vond tegelijkertijd plaats met het reguliere hydrologische herstel in het gebied, wat ervoor moet zorgen dat de watercirculatie en daarmee de levensomstandigheden voor de mangroves verbetert. Tijdens het propagule-experiment is het zoutgehalte in de loop van de tijd op alle locaties afgenomen, wat een verwacht resultaat is van de hydrologische herstelinspanningen. De overlevingspercentages van propagules van rode mangroven bleken hoger te zijn dan die van propagules van zwarte mangroven, vanwege overstromingen. Verdere experimenten zijn daarom nodig om de effecten van zoutgehalte op de groei van propagules te meten, waarbij overstromingen en dus veranderingen in waterstand worden uitgesloten.

Figure 3: Monitoring locations of mangroves in Lac Bay, Bonaire

 

Gevolgen voor de toekomst

De twee onderzoeken toonden duidelijk aan dat het zoutgehalte de afgelopen jaren is afgenomen als gevolg van de inspanningen van de Mangrove Maniacs (Figuur 4), hoewel de niveaus nog steeds hoog zijn. Over het algemeen toonden de meer gedegradeerde gebieden een hoger zoutgehalte en lagere groeipercentages. Propagules van rode mangroven lijken beter bestand te zijn tegen veranderingen in waterpeil en zoutgehalte dan propagules van zwarte mangroven. Hun strategie van snelle groei onder uiteenlopende omgevingsomstandigheden zou een reden zijn om de voorkeur te geven aan rode mangroven boven andere soorten voor het uitplanten op locaties die gevoeliger zijn voor veranderingen in het milieu (bijvoorbeeld de zuidwestkust met zeespiegelstijging). De afname van het zoutgehalte in de loop van de tijd toont het belang van kanaalonderhoud in het mangrovebos van Lac Bay. Om de watercirculatie en daarmee de gezondheid van het bos verder te verbeteren, zijn nieuwe kanalen nodig. Dit staat al op de planning van de Mangrove Maniacs.

Als je meer wilt weten, volg dan de Mangrove Maniacs op sociale media of help zelf mee met het vrijwilligerswerk op dinsdagochtend (8 uur @Lac Cai, bootruimte is beperkt, dus meld je aan via Facebook).

Photo credit: Josien Hendricksen

 

Published in BioNews 60

Date
2022
Data type
Media
Theme
Education and outreach
Research and monitoring
Geographic location
Bonaire

The Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) and Fundacion Parke Nacional Aruba (FPNA) Organise Marine Management Workshop in Aruba

Dutch, Papiamentu and Papiamento below

 

From the 21st to the 23rd of November 2022, the Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) together with Fundacion Parke Nacional Aruba (FPNA) hosted a workshop on Marine Management in Aruba. Delegates from both governments and park management organisations representing islands in the Dutch Caribbean came together for in-depth discussion on how to address the unique challenges our islands face when protecting the ocean. It is the first time such a workshop was organised for the Dutch Caribbean. 

At the start of the workshop invited experts from Australia, Jamaica, United Kingdom, Colombia, the USA and Aruba presented examples of best practices and innovative approaches to ocean protection from around the world, which were used in problem solving exercises and round table discussions on an expansive mix of subjects such as marine park management, sustainable fisheries management, control and enforcement at sea, sustainable tourism and strategic stakeholder mapping. Minister Ursell Arends, the Minister of Integrity, Transport, Nature and Senior Affairs for the government of Aruba kicked-off the workshop, outlining the ambitious agenda that Aruba has for marine conservation, which includes establishing an ‘island-round’ marine park. 

Minister Ursell Arends: “For many years, Aruba has prioritised our economic prosperity, at the expense of our nature. The ambition is to expand the current four-area marine park to an island-round marine park as part of a larger goal for Aruba’s eventual Marine Spatial Plan. Rather than prohibit activities, the island-round marine park model will create a roadmap for a sustainable balance between the human and economic activities of our maritime space and the conservation of marine life.” 

As part of the workshop, participants were invited to hike through Parke Nacional Arikok to learn more about Aruba’s diverse flora and fauna. This hike served as a reminder of why it is vital to protect nature and also gave FPNA the chance to showcase the important work the team is doing to protect and conserve nature in Aruba. 

“We were honoured to collaborate with DCNA to host the Marine Management workshop in Aruba and welcome key stakeholders and international experts to share knowledge and expertise on marine management with the different island representatives”, said Natasha Silva, Chief Conservation Officer, FPNA. Now more than ever, our oceans are under great threat, and from the workshop it is evident that we all have ambitious plans to protect and manage our island’s marine environment and beyond. Collaboration on local level and cross-island is key in implementing innovative approaches to protect our oceans for generations to come.  

This was the first of a series of workshops that DCNA plans to host in the coming years, each time on a different island but all focused on sustainable management of natural resources and the protection of nature. This workshop was generously sponsored by the Oceans5 funders’ collaborative and supported by the Blue Marine Foundation and the Allen Institute for Artificial Intelligence. 

“It was great to see such a big diversity of participants who were all enthusiastic about collaborating with each other,” says Irene Kingma, Policy Advisor to DCNA. “As DCNA-secretariat, we play a facilitatory role towards our members, and capacity building and knowledge sharing is a central part in that.”

Marine Management Workshop hike in Parke Nacional Arikok together with Minister Ursell Arends led by Ranger Rambo Flanegin.

 

 

DE DUTCH CARIBBEAN NATURE ALLIANCE (DCNA) EN FUNDACION PARKE NACIONAL ARUBA (FPNA) ORGANISEREN MARIEN BEHEER WORKSHOP OP ARUBA 

Van 21 tot en met 23 november 2022 organiseerde de Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) samen met Fundacion Parke Nacional Aruba (FPNA) een workshop over Marien Beheer op Aruba. Afgevaardigden van zowel regeringen als parkbeheerorganisaties, die eilanden in het Nederlands Caribisch gebied vertegenwoordigen, kwamen samen voor een diepgaande discussie over hoe de unieke uitdagingen waarmee onze eilanden worden geconfronteerd bij het beschermen van de oceaan, kunnen worden aangepakt. Het is de eerste keer dat een dergelijke workshop wordt georganiseerd voor het Nederlands Caribisch gebied. 

Aan het begin van de workshop presenteerden uitgenodigde experts uit Australië, Jamaica, het Verenigd Koninkrijk, Colombia, de VS en Aruba voorbeelden van beste praktijken en innovatieve benaderingen van oceaanbescherming van over de hele wereld, welke werden gebruikt bij probleemoplossende oefeningen en rondetafelgesprekken over een uitgebreide mix van onderwerpen zoals marien parkbeheer, duurzaam visserijbeheer, controle en handhaving op zee, duurzaam toerisme en het in kaart brengen van strategische belanghebbenden. Minister Ursell Arends, de minister van Integriteit, Transport, Natuur en Hogere Zaken voor de regering van Aruba, trapte de workshop af en schetste de ambitieuze agenda die Aruba heeft voor het behoud van de zee, waaronder de oprichting van een ‘eiland-rond’ marien park. 

Minister Ursell Arends: “Voor vele jaren heeft Aruba onze economische welvaart geprioriteerd ten koste van onze natuur. De ambitie is om het huidige mariene park bestaande uit vier gebieden uit te breiden tot een eiland-rond marien park als onderdeel van een groter doel voor het Aruba’s uiteindelijke Mariene Ruimtelijk Plan. In plaats van het verbieden van activiteiten, zal het eiland-ronde mariene parkmodel een routekaart creëren voor een duurzame balans tussen de menselijke en economische activiteiten van onze maritieme ruimte en het behoud van zeeleven.” 

Als onderdeel van de workshop werden deelnemers uitgenodigd om door Parke Nacional Arikok te wandelen om meer te leren over Aruba’s diverse flora en fauna. Deze wandeling diende als een herinnering aan waarom het van vitaal belang is om de natuur te beschermen en het gaf FPNA ook de kans om het belangrijke werk te laten zien dat het team uitvoert om de natuur op Aruba te beschermen en te behouden. 

“We waren vereerd om samen te werken met de DCNA om de Marien Beheer Workshop op Aruba te organiseren en de belangrijkste belanghebbenden en internationale experts te verwelkomen om kennis en expertise over Marien Beheer te delen met de verschillende eilandvertegenwoordigers”, zei Natasha Silva, Hoofd Natuurbeheer, FPNA. Onze oceanen worden nu meer dan ooit bedreigd en uit de workshop blijkt dat we allemaal ambitieuze plannen hebben om het mariene milieu van onze eilanden en daarbuiten te beschermen en te beheren. Samenwerking op lokaal en eiland overschrijdend niveau is essentieel bij het implementeren van innovatieve benaderingen om onze oceanen voor toekomstige generaties te beschermen. 

Dit was de eerste van een reeks workshops die de DCNA van plan is de komende jaren te organiseren, telkens op een ander eiland maar allen gefocust op duurzaam beheer van natuurlijke bronnen en het beschermen van de natuur. Deze workshop werd genereus gesponsord door het Oceans5 financiers’ collaboratief en ondersteund door de Blue Marine Foundation en het Allen Institute for Artificial Intelligence. 

“Het was geweldig om zo’n grote diversiteit aan deelnemers te zien die allen enthousiast waren over het samenwerken met elkaar” zegt Irene Kingma, beleidsadviseur van DCNA. “Als DCNA-secretariaat spelen we een faciliterende rol richting onze leden en capaciteitsopbouw en het delen van kennis zijn daarbij een centraal onderdeel.” 

Marien Beheer Workshop wandeling in Parke Nacional Arikok samen met Minister Ursell Arends onder leiding van Ranger Rambo Flanegin.

 

 

DUTCH CARIBBEAN NATURE ALLIANCE (DCNA) I FUNDACION PARKE NACIONAL ARUBA (FPNA) A ORGANISÁ TAYER NA ARUBA TOKANTE MANEHO MARINO  

For di 21 te ku 23 di novèmber 2022 Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) huntu ku Fundacion Parke Nacional Aruba (FPNA) a organisá un tayer na Aruba tokante Maneho Marino. Delegashonnan di tantu gobièrnunan komo organisashonnan di maneho di parke ku ta representá e islanan den Karibe Hulandes, a bini huntu pa un debate profundo tokante kon por atendé ku e desafionan úniko ku nos islanan ta konfrontá den kaso di protekshon di oséano. Ta promé biaha ku ta organisá un semehante tayer pa Hulanda Karibense. 

Na komienso di e tayer ekspertonan invitá for di Oustralia, Jamaica, Reino Uní, Colombia, Merka i Aruba a presentá vários ehèmpel di ‘best practices’ i aserkamentu inovativo di protekshon di oséano prosedente di tur parti di mundu, ku nan ta usa den kaso di ehersisio pa solushoná problema i diskushon di mesa rondó tokante un meskla di tópiko, manera maneho di parke marino, maneho sostenibel di piskamentu, supervishon i mantenshon di lei riba laman, turismo sostenibel i inventarisashon di stakeholdernan stratégiko. Minister Ursell Arends, minister di Integridat, Transporte, Naturalesa i Asuntunan di Adulto Mayor pa gobièrnu di Aruba, a habri e tayer i a duna un diskripshon di e agènda ambisioso ku Aruba tin pa preservashon di laman, entre otro un parke marino rònt di e isla.     

Minister Ursell Arends: ‘Pa hopi aña kaba Aruba ta pone nos prosperidat ekonómiko na promé lugá, a kosto di nos naturalesa. Nos ambishon ta pa ekspandé e parke marino aktual ku kuater área pa logra un parke marino rònt di henter nos isla komo parti di un meta mas grandi pa e Plan Espasial Marino final di Aruba. Na lugá di prohibí aktividat, e modelo di parke marino rònt di nos isla lo krea un plan pa un ekilibrio duradero entre aktividatnan humano i ekonómiko den nos espasio marítimo i preservashon di bida bou di laman.’ 

Komo parti di e tayer a invitá e partisipantenan pa hasi un kaminata den Parke Nacional Arikok pa haña sa mas tokante e variedat di flora i founa di Aruba. E kaminata akí a rekordá tur hende dikon ta esensial pa protehá naturalesa i a duna FPNA e oportunidat tambe pa mustra e trabou importante ku e tim ta hasi pa protehá i preservá naturalesa na Aruba. 

‘Nos a sinti nos honrá pa traha huntu ku DCNA pa organisá e tayer di Maneho Marino na Aruba i yama bon biní na e stakeholdernan i ekspertonan internashonal importante pa kompartí konosementu i ekspertisio tokante maneho marino ku e representantenan di e diferente islanan’, segun Natasha Silva, Chief Conservation Officer di FPNA. Awor akí mas ku nunka nos oséanonan ta bou di menasa serio, i for di e tayer a resultá ku nos tur tin plannan ambioso pa protehá i manehá e medio ambiente di nos isla i pafó di esaki. Kolaborashon riba nivel lokal i entre e islanan ta esensial na momentu di implementashon di aserkamentunan inovativo pa protehá nos oséanonan pa generashonnan di futuro. 

Esaki ta e promé di un seri di tayer ku DCNA ke organisá den e añanan binidero, kada biaha na un otro isla, pero tur ku enfoke riba maneho sostenibel di rekursonan natural i protekshon di naturalesa. E laso di kolaborashon di Oceans5-financiers a spònser e tayer akí generosamente ku sosten di Blue Marine Foundation i Allen Institute for Artificial Intelligence.  

‘Tabata fantástiko pa mira un diversidat asina grandi di partisipante kaminda tur tabata hopi entusiasmá pa traha huntu ku otro’, segun Irene Kingma, konsehero di maneho di DCNA. ‘Komo sekretariado di DCNA nos tin un ròl fasilitario den direkshon di nos miembronan, kaminda desaroyo di kapasidat i kompartimentu di konosementu ta para sentral.’ 

Kaminata relashoná ku e tayer di Maneho Marino den Parke Nacional Arikok huntu ku minister Ursell Arends bou di guia di bòswagter Rambo Flanegin.

DUTCH CARIBBEAN NATURE ALLIANCE (DCNA) Y FUNDACION PARKE NACIONAL ARUBA (FPNA) TA ORGANISA TAYER DI MANEHO MARINO NA ARUBA

Di dia 21 pa 23 di november di aña 2022, Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) hunto cu Fundacion Parke Nacional Aruba (FPNA) a organisa un tayer tocante Maneho Marino na Aruba. Delegado di tanto gobierno como organisacionnan di maneho di parke cu ta representa e islanan di Caribe Hulandes a bini hunto pa un debate profundo tocante con pa aborda e desafionan unico cu nos islanan ta enfrenta ora di proteha ocean. Ta pa di prome biaha cu a organisa un tayer di e tipo aki pa Caribe Hulandes.

Na comienso di e tayer experto invita di Australia, Jamaica, Reino Uni, Colombia, Merca y Aruba a presenta ehempel di miho practica y acercamento innovado pa proteccion di e oceannan di henter mundo, cu a wordo uza den ehercicio di resolucion di problema y discusion di mesa rondo tocante un combinacion expansivo di tema manera maneho di parke marino, maneho sostenibel di pesca, control y aplicacion den lama, turismo sostenibel y mapeo di parti interesa strategico.  Minister Ursell Arends, Minister di Transporte, Integridad, Naturalesa y Asuntonan di Adulto Mayor di gobierno di Aruba, a inaugura e tayer y a describi e agenda ambicioso cu Aruba tin pa conservacion marino, cu ta inclui e establecimento di un parke marino “rond di e isla”.

Ministro Ursell Arends: “Durante hopi aña caba, Aruba a priorisa nos prosperidad economico, a costa di nos naturalesa. E ambicion ta pa expande e parke marino actual di cuater area pa un parke marino rond di e isla como parti di un meta mas amplio pa e eventual Plan Espacial Marino di Aruba. Na luga di prohibi actividnan, e modelo di parke marino rond di e isla lo crea un hoja di ruta pa un sostenibel entre e actividadnan humano y economico di nos espacio maritimo y conservacion di bida marino”.

Como parte di e tayer, a invita e participantenan pa hike door di Parke Nacional Arikok pa siña mas tocante e diversidad di flora y fauna di Aruba. E hikeaki a sirbi como un recordatorio di pakico ta vital pa proteha naturalesa y tambe a duna FPNA oportunidad di mustra e importante trabou cu e ekipo ta haciendo pa proteha y conserva naturalesa na Aruba.

“Nos a sinti nos honra pa traha hunto cu DCNA pa organisa e tayer di Maneho Marino na Aruba y duna bonbini na interesadonan importante y expertonan internacional pa comparti conocemento y experencia tocante maneho marino cu e diferente representantenan di e islanan”, Natasha Silva, Directora di Conservacion di FPNA a bisa. Awor mas cu nunca nos oceannan ta bou di un gran menasa, y di e tayer ta evidente cu nos tur tin plan ambicioso pa proteha y administra e medio ambiente marino di nos isla y eyfo. E colaboracion riba nivel local y mas afo di nos islanan ta esencial den  implementacion di acercamento innovado pa proteha nos oceannan pa e generacionnan binidero.

Esaki tabata e prome di un serie di tayer cu DCNA ta plania di realisa den e proximo añanan, cada biaha na un diferente isla, pero tur dirigi riba maneho sostenibel di e recursonan natural y proteccion di naturalesa. E tayer aki a wordo patrocina generosamente pa colaboracion di Oceans5-financiers y apoya pa Blue Marine Foundation and the Allen Institute for Artificial Intelligence.

Fundacion Blue Marine y Allen Institute for Artificial Intelligence.

“Tabata tremendo pa mira un diversidad asina grandi di participante cu tabata entusiasma pa traha hunto”, Irene Kingma, consehero di maneho di DCNA a bisa. “Como secretaria di DCNA, nos ta desempeña un papel facilitado pa nos miembronan, na unda desaroyo di capacidad y intercambio di conocimento ta central”.

 

Hike di e Tayer di Maneho Marino den Parke Nacional Arikok hunto cu Minister Ursell Arends dirigi pa e Ranger Rambo Flanegin.

 

 

Published in BioNews 60

Date
2022
Data type
Media
Theme
Education and outreach
Research and monitoring
Geographic location
Aruba
Bonaire
Curacao
Saba
Saba bank
St. Eustatius
St. Maarten
Author

Distribution of plant species on the Dutch Caribbean Islands now online

Dutch, Papiamentu and Papiamento below

Since 2018 Wageningen University & Research and Carmabi cooperate in bringing together historical and recent data on vegetation composition and plant species distribution on the six Dutch Caribbean islands. Plant observations from this CACTUS database are now online available through the Dutch Caribbean Biodiversity Database (DCBD) website (http://speciesdistribution.dcbd.nl). The website has been launched on Aruba in the first week of December. 

The CACTUS database consists of about 2500 digitized vegetation relevés, resulting in about almost 40,000 plant species observations. These have been complemented by about 10,000 plant records from digital photos, citizen science databases, GBIF, inventory reports and additional field records. For more than 80% of the occurring total of native and naturalised non-native vascular plant species on the six islands some observations are now available, mainly covering the period 1950-2022. Currently, an NLBIF project is carried out aiming at digitizing additional historical herbarium records for all six islands.  

Data are presented on a 1×1 km grid resolution on the website (figure 1). Geographically more detailed data are available upon request, for scientific and conservation purposes. The website allows the selection of observations within time periods, which enables trend analysis of distribution patterns of species, (figure 2), especially in cases that the data availability is similar in compared periods. Trend analysis are an essential tool for constructing Red Lists of endangered species. Furthermore, it is possible to see data gaps for specific species, which may encourage enthusiastic plant hunters to provide new observation records of these plants.

Figure 1. On the species distribution website you have to choose an island and the scientific name of a plant species. In the map the distribution of the columnar cactus Stenocereus griseus on the island of Aruba is shown, based on the available observation data.

  

Figure 2. Distribution on Saba of the non-native orchid Oeceoclades maculata in the period 1990-2000 (left; no observations are known from before 1990) and after 2000 (right). An increase of occurrences of this species is also known from other Caribbean islands.

The amount of observations per island differs strongly, with by far the most records (56%) coming from Curaçao, followed by Aruba (13%) and Bonaire (11%). For Sint Maarten data are still relatively scarce. New records are added on a regular basis, after which the presented data on the DCBD website are updated.  

The non-native orchid Oeceoclades maculata in flower (photo by Michiel Boeken).

A shoco (Athene cunicularia arubensis) sitting on the columnar cactus Stenocereus griseus (photo by John Janssen).

 

Text: John Janssen, André van Proosdij, Stephan Hennekens (Wageningen Environmental Research) and Erik Houtepen (Carmabi Foundation, Curaçao). 

 

Verspreiding van plantensoorten op de Nederlands Caribische eilanden nu online

Sinds 2018 werken Wageningen University & Research en Carmabi samen in het samenbrengen van historische en recente data over vegetatiesamenstelling en verspreiding van plantensoorten op de zes Nederlands Caribische eilanden. Plantwaarnemingen uit deze CACTUS-database zijn nu online beschikbaar via de Dutch Caribbean Biodiversity Database (DCBD)-website (http://speciesdistribution.dcbd.nl). De website werd in de eerste week van december op Aruba gelanceerd.  

 

De CACTUS-database bestaat uit ongeveer 2500 gedigitaliseerde vegetatie relevés, resulterend in ongeveer 40.000 waarnemingen van plantensoorten. Deze zijn aangevuld met ongeveer 10.000 plantwaarnemingen van digitale foto’s, burger wetenschappelijke databases, GBIF, inventarisrapporten en aanvullende veldwaarnemingen. Voor meer dan 80% van het totaal aantal voorkomende inheemse en genaturaliseerde uitheemse vaatplantensoorten op de zes eilanden zijn nu enkele waarnemingen beschikbaar, voornamelijk voor de periode 1950-2022. Momenteel wordt een NLBIF-project uitgevoerd dat gericht is op het digitaliseren van aanvullende historische herbariumarchieven voor alle zes de eilanden. 

Gegevens worden gepresenteerd op de website op een rasterresolutie van 1×1 km (Figuur 1). Geografisch meer gedetailleerde gegevens zijn op verzoek beschikbaar, voor wetenschappelijke en conservatiedoeleinden. De website staat de selectie van waarnemingen binnen tijdsperioden toe, wat trendanalyse van verspreidingspatronen van soorten mogelijk maakt (Figuur 2), vooral in gevallen waarin de beschikbaarheid van gegevens in vergeleken periodes vergelijkbaar is. Trendanalyse is een essentieel hulpmiddel voor het opstellen van Rode Lijsten van bedreigde diersoorten. Bovendien is het mogelijk om gegevenshiaten voor specifieke soorten te zien, wat enthousiaste plantenjagers kan aanmoedigen om nieuwe waarnemingsgegevens van deze planten te verstrekken. 

Figuur 1. Op de soortenverspreidingswebsite kiest u een eiland en de wetenschappelijke naam van een plantensoort. Op de kaart is de verspreiding van de zuilcactus Stenocereus griseus op het eiland Aruba weergegeven, gebaseerd op de beschikbare waarnemingsgegevens.

 

Figuur 2. Verspreiding van de uitheemse orchidee Oeceoclades maculata op Saba in de periode 1990-2000 (links: geen waarnemingen bekend van voor 1990; en rechts: na 2000). Een toename in het voorkomen van deze soort is ook bekend van andere Caribische eilanden.  

 

Het aantal waarnemingen per eiland verschilt sterk, met verreweg de meeste op Curaçao (56%), gevolgd door Aruba (13%) en Bonaire (11%). Voor Sint Maarten zijn gegevens nog relatief schaars. Nieuwe waarnemingen worden regelmatig toegevoegd, waarna de gepresenteerde data op de DCBD-website worden bijgewerkt. 

Staat de uitheemse orchidee Oeceoclades maculata in bloei (foto credit: Michiel Boeken).

 

Een shoco (Athene cunicularia arubensis) zittend op de zuilcactus Stenocereus griseus (foto credit: John Janssen).

 

Tekst: John Janssen, André van Proosdij, Stephan Hennekens (Wageningen Environmental Research) en Erik Houtepen (Carmabi Foundation, Curaçao). 

 

Plamamentu di espesie di mata riba e islanan hulanda karibense ta online awor akí

For di 2018 Wageningen University & Research i Carmabi ta traha huntu pa trese informashon históriko i informashon resien tokante komposishon di vegetashon i plamamentu di espesie di mata na e seis islanan hulanda karibense huntu. Awor akí opservashon di mata for di e CACTUS-database akí ta disponibel online via wèpsait di DCBD (http://speciesdistribution.dcbd.nl). Den e promé siman di desèmber a lansa e wèpsait na Aruba (potrèt 1).  

E CACTUS-database ta konsistí di mas òf ménos 2500 parsela di vegetashon digitalisá, loke ta resultá den mas òf ménos 40.000 opservashon di espesie di mata. A komplementá esakinan ku mas òf ménos 10.000 registrashon di mata for di potrèt digital, database di siensia kaminda suidadanonan ta hunga un ròl aktivo, GBIF, rapòrt di inventarisashon i registrashon adishonal di vèlt. Pa mas ku 80% di e kantidat total di espesie di mata vaskular indígeno i eksótiko naturalisá ku ta presente riba e seis islanan, awor akí tin algun opservashon disponibel, ku prinsipalmente ta kubri e periodo di 1950 – 2022. Aktualmente ta ehekutando un proyekto di NLBIF ku ta enfoká riba digitalisashon di registrashonnan di herbario históriko adishonal pa tur e seis islanan. 

Ta presentá e informashonnan riba un resolushon di roster di 1×1 km riba e wèpsait (figura 1). Informashon geográfiko mas detayá ta disponibel riba petishon, pa metanan sientífiko i di konservashon. E wépsait ta hasi  selekshon di opservashon dentro di periodonan di tempu posibel, loke ta hasi análisis di tendensia di patronchi di plamamentu di espesie posibel (figura 2), prinsipalmente den kasonan kaminda disponibilidat di informashon ta komparabel den e periodonan ku a kompará. Análisis di tendensia ta un instrumento esensial pa formulashon di Lista Kòrá di espesie di bestia menasá. Ademas ta posibel pa mira kaminda tin bashí den informashon pa espesienan spesífiko, loke por enkurashá yagdó di mata entusiasmá pa duna informashon nobo di opservashon di e matanan akí.  

Figura 1. Riba e wèpsait di plamamentu di espesie bo tin ku skohe un isla i e nòmber sientífiko di un espesie di mata. Riba e mapa a ilustrá plamamentu di e kadushi Stenocereus griseus na Aruba, basá riba e informashonnan di opservashon ku ta disponibel. Riba potrèt 2 por mira un shoko (Athene cunicularia arubensis) sintá riba e tipo di kadushi akí (potrèt di John Janssen).  

 

Figura 2. Plamamentu na Saba di e orkidia eksótiko Oeceoclades maculata den periodo di 1990 – 2000 (na man robes: no tin opservashon konosí di promé ku 1990) i despues di aña 2000 (na man drechi). Un oumento di presensia di e espesie akí ta konosí tambe di otro islanan karibense. Riba potrèt 3 e orkidia akí ta floriando (potrèt di Michiel Boeken).  

 

E kantidat di opservashon ta diferensiá hopi pa kada isla, kaminda un  mayoria grandi di opservashon (56%) ta prosedente di Kòrsou, siguí pa Aruba (13%) i Boneiru (11%). Pa Sint Maarten ainda informashon ta relativamente skars. Regularmente ta añadí registrashon nobo, despues di kua ta aktualisá e informashonnan presentá riba wèpsait di DCBD.   

A shoco (Athene cunicularia arubensis) sitting on the columnar cactus Stenocereus griseus (photo by John Janssen).

 

The non-native orchid Oeceoclades maculata in flower (photo by Michiel Boeken).

 

Teksto: John Janssen, André van Proosdij, Stephan Hennekens (Wageningen Environmental Research) i Erik Houtepen (Carmabi Foundation, Kòrsou). 

 

DISTRIBUCION DI ESPECIE DI MATA NA E ISLANAN DI CARIBE HULANDES AWOR ONLINE

ORANJESTAD, ARUBA, 5 DECEMBER 2022 – 2018 Wageningen University y Research y Carmabi ta traha hunto pa colecciona dato historico y reciente tocante composicion di vegetacion y distribucion di cierto especie di mata na e seis islanan di Caribe Hulandes.  Observacionnan di mata di e database CACTUS aki awor ta disponibel online a traves di e website di DCBD (http://speciesdistribution.dcbd.nl). A lansa e website na  Aruba den e prome siman di december (potret 1). 

E database  CACTUS ta consisti di alrededor di 2500 releves di vegetacion digitalisa, resultando den casi 40.000 observacion di especie di mata. Esakinan a keda complementa pa casi 10.000 registro di mata di potret digital, database di cientifica di ciudadano, GBIF, reportahe di inventario y registracion adicional di veld. Pa mas di 80% di e total di e especienan di mata vascular nativo y no nativo presente na e seis islanan, awor ta dispone di algun observacion, cu ta cubri principalmente e periodo di 1950 pa 2022. Actualmente ta ehecutando un proyecto NLBIF cu meta pa digitalisa registro di herbario historico adicional pa tur e seis islanan. 

E datonan ta presenta riba un resolucion cuadra di 1×1 km den e website (figura 1). E datonan geograficamente mas detaya ta disponibel riba peticion, cu meta cientifico y di conservacion. E website ta permiti seleccion di observacion dentro di temporada di aña, unda ta permiti analisis di tendencia di distribuicion di cierto especie (figura 2), specialmente den caso di datonan ta similar den e periodo compara. E analisis di tendencia ta un herment esencial pa construi lista cora di especie den peliger di extincion. Ademas ta posibel pa mira gap di data pa especienan specifico, loke por anima e jaagdonan di mata entusiasma pa provee registro di observacion nobo di e matanan aki. 

Figura 1. Den e website di distribucion di e especienan, mester scoge un isla y e nomber cientifico di un especie di mata. Riba e mapa ta mustra e distribucion di cadushi Stenocereus griseus riba e isla di Aruba, y ta basa nan mes riba e datonan di observacion disponibel. Riba potret 2, un shoco (Athene cunicularia arubensis) posando riba e especie aki di cadushi (potret di John Janssen). 

 

Figura 2. Distribucion na Saba di e orkidia no nativa Oeceoclades maculata den e periodo di 1990-2000 (na banda robes; no tin observacion conoci di prome cu 1990) y despues di 2000 (na banda drechi). Tambe ta conoce un aumento di e ocurencianan di e especie aki na e otro islanan di Caribe. Potret 3 ta mustra e orkidia floriando (potret di Michiel Boeken). 

 

E cantidad di observacion pa isla ta diferencia hopi, cu mayoria di e registronan (56 %) ta bini di Corsou, sigui pa Aruba (13 %) y Boneiro (11 %). Pa Sint Maarten, e datonan ainda ta relativamente scars. Ta agrega registro nobo riba base regular, despues di cua ta actualisa e data presenta den e website di DCBD. 

A shoco (Athene cunicularia arubensis) sitting on the columnar cactus Stenocereus griseus (photo by John Janssen).

 

The non-native orchid Oeceoclades maculata in flower (photo by Michiel Boeken).

 

Texto: John Janssen, Andre van Proosdij, Stephan Hennekens (Wageningen Environmental Research) y Erik Houtepen (Fundacion Carmabi, Corsou). 

 

 

 

 

Published in BioNews 60

 

Date
2022
Data type
Media
Theme
Education and outreach
Research and monitoring
Geographic location
Aruba
Bonaire
Curacao
Saba
Saba bank
St. Eustatius
St. Maarten

Keys to Building Resilience in the Dutch Caribbean

Dutch below

Two new position papers presented to the Dutch Parliament, by the Dutch Caribbean Nature Alliance and Wageningen University and Research, emphasize the need for empowered Park Management Organizations as well as the use of Nature Based Solutions. These two strategies will build strength and resilience across the Dutch Caribbean to better combat the effects of climate change.

The Dutch Caribbean is already experiencing the effects of climate change, most of which will continue to worsen in the upcoming years.  This includes sea level rise, increased air and water temperatures, increased occurrence of invasive species and tropical diseases, overall diminished biodiversity and an increase in the intensity and change in the frequency of hurricanes, just to name a few.  Strengthening these islands to build resilience is no longer an option but a must.  Two new positions papers from the Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) and Wageningen University and Research (WUR) present impactful solutions to move forward.

Empowering Park Management Organizations

On November 19th 2022, the DCNA was invited by the Permanent Parliamentary Committee on Kingdom Relations to participate in a round table discussion in the House of Representatives. Irene Kingma, DCNA’s policy and public affairs advisor, spoke on behalf of the DCNA. During this meeting, DCNA emphasized three core conditions which are essential for the Dutch Caribbean to combat the pressures of climate change.

  • The first is to ensure structural funding for the Park Management Organizations on the six Dutch Caribbean islands is provided so the organizations can execute their core tasks that are vital in ensuring our island ecosystems remain in good health.
  • The second was to stress that the availability of the budget required for the implementation-phase of the Nature and Environment Policy Plan BES (NMBP-BES) needs to be guaranteed. It is also vital that the CAS-islands (Curacao, Aruba, Bonaire) have a chance to benefit from this policy plan moving forward.
  • Lastly, DCNA insisted that representatives from all six islands should be involved in discussions about how to tackle the climate crisis. Park Management Organizations provide critical insights and experience which will prove key in designing and implementing future climate action policy.

 

Nature Based Solution

Dr. Dolfi Debrot (WUR) presented a position paper in which he stresses that ‘nature-based solutions’ will be vital in protecting the Dutch Caribbean. Nature has evolved over millions of years to naturally protect itself, so it only makes sense to use this to our advantage. Healthy local environments will aid in maintaining soil fertility, storing vital ground water, minimizing erosion, protecting critical coastlines and capturing carbon dioxide. WUR argues for, amongst others, forest and mangrove restoration and a reduction of free roaming livestock, improved agricultural methods (to include the use of drought-resistant species) and the introduction of innovative technologies. These include the use of artificial reefs to support the local protective function of coral and restore reef diversity as well as the use of Fish Aggregation Devices to shift of fishing pressures away from the reef to target pelagic species. Also noted are the need to improve coastal water quality through proper waste processing and sewage treatment plants as well as a “Coastal Setback Policy”. This latter refers to defining a strip along the coast where construction is prohibited to allow the growth of a wide margin of coastal vegetation that can serve to protect infrastructure against the onslaught of hurricanes. At the same time, such a coastal setback will equally protect the coral reefs and seagrass beds along the coast by limiting inflow of construction rubble and refuse during those same hurricanes. Implementing these changes will boost the islands’ natural ability to regulate these pressures and will give the islands greater resilience to the effects of climate change.

 

 

More information

Read more about DCNA’s Climate Action Plan and recent position paper as well as WUR call for more nature-based solutions through their position paper and presentation.

Or re-watch the round table discussion (in Dutch): https://debatgemist.tweedekamer.nl/debatten/duurzame-ontwikkeling-het-koninkrijk

 

 

Sleutels tot het bouwen van veerkracht in het Nederlands Caribisch gebied.

Twee nieuwe positie papers die door de Dutch Caribbean Nature Alliance en Wageningen University and Research aan het Nederlands Parlement gepresenteerd zijn, benadrukken de noodzaak om parkbeheerorganisaties te versterken en het gebruik van natuur gebaseerde oplossingen. Deze twee strategieën zullen in het Nederlands Caribisch gebied kracht en veerkracht bouwen om de effecten van klimaatverandering beter te kunnen bestrijden.

Het Nederlands Caribisch gebied ondervindt nu al de effecten van klimaatverandering, waarvan de meeste de komende jaren zullen verergeren. Dit omvat zeespiegelstijging, verhoogde lucht- en watertemperaturen, een toename in het voorkomen van invasieve soorten en tropische ziekten, algehele verminderde biodiversiteit en een toename in de intensiteit en een verandering in de frequentie van het voorkomen van orkanen, om er maar een aantal te noemen. Het versterken van deze eilanden om veerkracht op te bouwen is niet langer een optie, maar een must. Twee nieuwe positie papers van de Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) en Wageningen University and Research (WUR) presenteren impactvolle oplossingen om verder te komen.

Het versterken  an Park Beheer Organisaties

Op 19 november 2022, werd de DCNA door de Vaste Kamercommissie voor Koninkrijksrelaties uitgenodigd om deel te nemen aan een rondetafelgesprek in de Tweede Kamer. Irene Kingma, de DCNA’s adviseur beleid en publieke aangelegenheden, sprak namens de DCNA. Tijdens deze bijeenkomst benadrukte de DCNA drie kernvoorwaarden die essentieel zijn voor het Nederlands Caribisch gebied om de druk van klimaatverandering tegen te gaan.

  • De eerste is om ervoor te zorgen dat de parkbeheerorganisaties op de zes Nederlands Caribische eilanden structureel worden gefinancierd, zodat de organisaties hun kerntaken kunnen uitvoeren die essentieel zijn om ervoor te zorgen dat onze eilandecosystemen in goede gezondheid blijven.
  • De tweede is dat de beschikbaarheid van het benodigde budget voor de uitvoeringsfase van het Natuur- en Milieubeleidsplan BES (NMBP-BES) moet worden gegarandeerd. Het is ook van essentieel belang dat de CAS-eilanden (Curaçao, Aruba, Bonaire) de kans krijgen om te profiteren van dit beleidsplan.
  • De laatste is dat vertegenwoordigers van alle zes de eilanden moeten worden betrokken bij discussies over de aanpak van de klimaatcrisis. Parkbeheerorganisaties bieden kritische inzichten en ervaring die van cruciaal belang zullen blijken bij het ontwerpen en implementeren van toekomstig klimaatactiebeleid.

 

Natuur Gebaseerde Oplossing

Dr. Dolfi Debrot (WUR) presenteerde een positie paper waarin hij benadrukt dat ‘natuur gebaseerde oplossingen’ essentieel zullen zijn bij de bescherming van het Nederlands Caribisch gebied. De natuur is gedurende miljoenen jaren geëvolueerd om zichzelf op natuurlijke wijze te beschermen, dus het is niet meer dan logisch om dit in ons voordeel te gebruiken. Gezonde lokale omgevingen zullen helpen bij het behoud van de bodemvruchtbaarheid, het vasthouden van vitaal grondwater, het minimaliseren van erosie, het beschermen van kritieke kustlijnen en het vastleggen van koolstofdioxide. De WUR pleit onder andere voor bos en mangrove herstel, vermindering van vrij rondlopend vee, verbeterde landbouwmethodes (om het gebruik van droogte-resistente soorten te betrekken) en de introductie van innovatieve technologieën. Deze omvatten het gebruik van kunstmatige riffen om de lokale beschermende functie van koraal te ondersteunen en de rif diversiteit te herstellen, evenals het gebruik van visaggregatie-apparaten om de visserijdruk van het rif te verplaatsen naar pelagische soorten. Ook genoteerd staat de noodzaak om de kwaliteit van het kustwater te verbeteren door middel van goede afvalverwerking en rioolwaterzuiveringsinstallaties, evenals “Kust terugval beleid”. Dit laatste verwijst naar het definiëren van een strook langs de kust waar constructie verboden is om de groei van een brede marge van kustvegetatie mogelijk te maken die kan dienen om de infrastructuur te beschermen tegen de woeste aanval van orkanen. Tegelijkertijd zal een dergelijke terugslag langs de kust de koraalriffen en zeegrasvelden langs deze kust beschermen doordat de instroom van bouwpuin en afval tijdens diezelfde orkanen beperkt wordt. Het implementeren van deze veranderingen zal het natuurlijke vermogen van de eilanden om deze drukken te reguleren vergroten en zal de eilanden grotere veerkracht geven ten opzichte van de effecten van klimaatverandering.

Meer Informatie

Lees meer over de DCNA’s Klimaat Actie Plan en recente positie paper, evenals WUR’s oproep tot meer natuur gebaseerde oplossingen in hun positie paper en presentatie.

Of kijk het rondetafelgesprek in de Tweede Kamer terug (in het Nederlands).

 

 

Published in BioNews 60

Date
2022
Data type
Media
Theme
Governance
Education and outreach
Legislation
Research and monitoring
Geographic location
Bonaire
Author

Rapid Decline in Lionfish for the Saba Bank

Research conducted by the Saba Bank Management Unit and Wageningen University and Research documented the third incidence of rapid lionfish population decline within the Western Atlantic since their introduction over 30 years ago.  This local population crash could indicate that lionfish are reaching the final stage of their invasion for this area.

Lionfish. Photo credit: Rudy van Gelderen

Lionfish, a venomous fish native to the Indo-pacific, were first introduced in the Western Atlantic more than 30 years ago.  Since then, they’ve been steadily spreading throughout the Caribbean, now reaching as far south as Brazil. Although populations seemed to be expanding rapidly, several locations have actually started to see a “leveling-off” of numbers, leaving many experts to believe the Caribbean may start to see more stable or even decreasing lionfish populations moving forward.

Boom-Bust

A recent survey recorded lionfish captured in lobster and redfish (snapper) fishery traps within the Saba Bank.  Since 2010, Saba Bank has seen a rapid rise in lionfish numbers and then a subsequent population crash since 2020.  This represents the third case of boom-bust events for lionfish populations within the tropical Western Atlantic.  The first event was documented in the Bahamas in 2012, and the second event, which was associated with a high incident of skin lesions, was observed in the Gulf of Mexico in 2020.

Lobster trap. Photo credit: Hans Leijnse

Interestingly, none of the lionfish caught within the Saba Bank showed any signs of skin lesions, leaving experts uncertain to the cause of the sudden population dip. Overall, long term monitoring data shows that the lionfish caught in traps peaked between 2012 and 2015 and then steadily declined before reaching its lowest values in 2020.  Although the lionfish invasion is one of the most widely studied marine fish invasions, there is still very little known about the factors controlling these populations.  Perhaps the rapid decrease in populations within the Gulf of Mexico resulted in lower overall larval recruitment for the Caribbean. If this is the case, researchers expect to see lower lionfish populations in other areas of the Caribbean as well.

Final Stage

There are 27 exotic marine species recorded throughout the Dutch Caribbean. Research, such as this, gives local governments and park management organizations a better understanding of the fragility of local reefs. It would appear that lionfish have now reached the final stage of their invasion, firmly established on the reef with population numbers beginning to stabilize. Hopefully, local predators will soon develop resistance to the lionfish venom, allowing these fish to become integrated into the local food web.

You can learn more by finding the full report on the Dutch Caribbean Biodiversity Database.

 

 

Published in BioNews 59

Date
2022
Data type
Media
Theme
Research and monitoring
Geographic location
Saba bank
Author

How does ecosystem functioning change now sea turtles are returning?

Dutch below

 

Sea turtles have been overharvested in the past, resulting in their endangered population status. But since two decades, their populations have recovered in certain areas around the world, and their ecological role is unfolding. The seagrass meadows they feed on are returning to their naturally grazed state as a result. Some are even becoming overgrazed. How does the return of the sea turtle affect the functioning of coastal ecosystems?

A research team analysed the seagrass ecosystem value (such as coastal protection and carbon storage) along a turtle grazing area from low to high. In experiments, they determined the impact of recovering sea turtle populations on ecosystem functioning. The team, led by Wageningen University, with colleagues from the Netherlands and the Dutch Caribbean, recently published their findings in Global Change Biology.

Seagrass meadows provide us with a range of goods and services. For example, they provide a habitat and food for many commercially important fish species. They also help protect the coast by stabilising sediment, and reducing wave energy. With the return of the large herbivore – the sea turtle – it is important to quantify their impact on the ecosystem services a seagrass meadow can provide. Often these services are measured separately, but in the new study, the most essential services have been assessed together to assess the ecosystem’s multifunctionality.

Combining ecosystem services in one index

“Our approach to measuring different ecosystem functions simultaneously and combining these in one ecosystem-multifunctionality-index is new for marine habitats and led to striking results,” says Marjolijn Christianen, lead investigator of the study. “We found that medium turtle grazing pressure increased carbon storage and nutrient cycling in seagrass meadows. On the other hand, fish biomass and other services were higher in meadows without turtle grazing. More importantly, we found a simultaneous collapse of all these services under severe turtle grazing pressure.”

Cages were used to keep turtles from grazing the seagrass to mimic the – no-grazing scenario

 

Integrative approach for balanced ecosystems

Based on these results, the authors argue that the successful return of the sea turtle should be accompanied by the protection of their habitat, seagrass meadows, as well as their predators, who can influence turtle grazing behaviour through fear effects. “Based on recent insights from studies in the Bahamas, the resulting spatial variation in grazing pressure can probably prevent habitat collapse,” says Fee Smulders, co-author of the study. Christianen: “By taking an integrative ecosystem approach to management, we can maintain high ecosystem multifunctionality, as well as balanced ecosystems that can sustain natural densities of charismatic sea turtles”.

Pristine seagrass meadows

Green sea turtles are considered the megaherbivores of the ocean. Since their populations have been decimated, scientists have become accustomed  to studying and experiencing ungrazed seagrass meadows. These lush seagrass meadows dominated by sturdy species are considered healthy, in ‘pristine’ condition, and very valuable. But with the return of the green sea turtle in many coastal areas in the past decades – due to successful conservation – many seagrass meadows have been transformed into grazed seascapes.

An earlier paper published in Nature, Ecology and Evolution by Wageningen researchers discussed how we must reconsider our view of a pristine seagrass meadow, which likely consists of a mosaic of (heavily) grazed patches and ungrazed patches with high plant species diversity and higher biodiversity in general. This mosaic seascape may be more natural, even though the ecosystem value may be slightly lower than ungrazed meadows. Now that the different grazing scenarios (high turtle abundance, low abundance, sometimes hyper-abundant) coincide in all three ocean basins where turtles are found, the outcomes of these new studies are even more globally relevant and urgent. The findings can also be used to predict ecosystem impacts of future shifts.

Three scenarios of megaherbivore grazing intensity can be observed in tropical seagrass ecosystems with green turtles as megaherbivores worldwide (Fig a). The turtle’s ecological role is rapidly unfolding in numerous foraging areas where populations are recovering through conservation after centuries of decline, with an increase in recorded overgrazing episodes. In field experiments, researchers assessed the effects of simulated grazing intensity scenarios on ecosystem functions and multifunctionality (Fig b) in a tropical Caribbean seagrass ecosystem over an 18-month period.

More info in the Dutch Caribbean Biodiversity Database

 

 

 

 

De zeeschildpad komt terug, wat betekent dat voor het functioneren van ecosystemen?

In het verleden is er veel op zeeschildpadden gejaagd, waardoor ze met uitsterven worden bedreigd. Maar sinds twee decennia hebben ze zich in een aantal gebieden over de hele wereld hersteld. Hun rol in het ecosysteem komt daarmee terug. Zo wordt zeegras – hun voedingsbron – weer op een natuurlijke manier begraasd. Op sommige plekken wordt zeegras zelfs overbegraasd. Wat betekent de terugkeer van de zeeschildpad voor het functioneren van ecosystemen langs de kust?

Een onderzoeksteam heeft in een gebied met grazende zeeschildpadden de waarde van zeegras-ecosystemen geanalyseerd (waarbij bijvoorbeeld naar kustbescherming en koolstofopslag werd gekeken). Via experimenten bepaalden ze het effect van de zich herstellende populaties schildpadden op het functioneren van het ecosysteem. Het team, onder leiding van de Wageningen University, met collega’s uit Nederland en het Caribisch gebied, publiceerde hun bevindingen onlangs in Global Change Biology.

Velden met zeegras voorzien ons van verschillende diensten. Ze vormen bijvoorbeeld een habitat voor veel vissoorten die commercieel belangrijk zijn, en bieden hen voedsel. Ook helpt zeegras de kust te beschermen, doordat het sediment stabiliseert en golfslag vermindert. Nu de grote grazer – de zeeschildpad – is teruggekeerd, is het belangrijk om te bepalen wat voor impact dat heeft op de diensten die een zeegras-ecosysteem kan leveren. Vaak worden deze diensten afzonderlijk gemeten, maar in de nieuwe studie zijn de belangrijkste diensten samen onderzocht om de multifunctionaliteit van het ecosysteem te beoordelen.

Combinatie van ecosysteemdiensten in één index

“Onze aanpak om verschillende functies tegelijkertijd te meten, en die te combineren in één multifunctionaliteitsindex voor ecosystemen, is nieuw voor mariene habitats,” zegt Marjolijn Christianen, hoofdonderzoeker van de studie. “Het leidde tot opvallende resultaten. We zagen dat koolstofopslag en nutriëntencyclus hoger lagen in velden zeegras met een gemiddelde graasdruk. Anderzijds bleken de hoeveelheid vis, en andere diensten, hoger te zijn in onbegraasde velden. Maar nog belangrijker: we zagen dat al deze diensten bezweken bij een zware graasdruk.”

Om het scenario ‘geen-begrazing’ na te bootsen, werden er kooien gebruikt om te voorkomen dat schildpadden bij het zeegras konden.

Integrale aanpak voor een evenwichtig ecosysteem

Op basis van de resultaten stellen de auteurs dat de succesvolle terugkeer van de zeeschildpad moet samengaan met de bescherming van hun habitat (zeegras) en hun natuurlijke vijanden. Deze predatoren kunnen het graasgedrag van schildpadden beïnvloeden door het effect van angst. “Recent zijn er daar op de Bahama’s studies naar gedaan. Op basis van die inzichten, denken we dat ruimtelijke variatie in graasdruk die daaruit ontstaat, waarschijnlijk kan voorkomen dat habitats bezwijken,” aldus Fee Smulders, co-auteur van de studie. Christianen: “Met een integrale benadering van ecoysteembeheer kunnen we de hoge multifunctionaliteit van ecosystemen behouden. En het leidt tot evenwichtige ecosystemen, die natuurlijke aantallen van de zeeschildpad kunnen dragen.”

Ongerepte velden met zeegras

Groene zeeschildpadden worden beschouwd als de grote herbivoren van de oceaan. Sinds hun populaties zijn uitgedund, zijn wetenschappers gewend geraakt aan het bestuderen van onbegraasd zeegras. Deze weelderige velden – gedomineerd door sterke soorten – worden beschouwd als gezond, in ‘ongerepte’ staat, en als zeer waardevol. Maar dankzij succesvolle natuurbescherming is de groene zeeschildpad de afgelopen decennia in veel kustgebieden teruggekeerd. De velden met zeegras zijn daardoor weer veranderd in begraasde gebieden.

Een eerder artikel, gepubliceerd in Nature, Ecology and Evolution door Wageningse onderzoekers, beschreef hoe we ons idee van ‘ongerept’ zeegras moeten bijstellen. Waarschijnlijk bestaat dat uit een mozaïek van (zwaar) begraasde plekken, afgewisseld door onbegraasde plekken met een hogere dichtheid aan plantensoorten, en een hogere biodiversiteit in het algemeen. Dit mozaïek is wellicht natuurlijker, ook al ligt de ecosysteemwaarde iets lager dan bij onbegraasd zeegras. De uitkomsten van deze studies worden wereldwijd nog relevanter en urgenter, nu de verschillende graasniveaus (veel schildpadden, weinig, of soms uitermate veel) samenvallen in de drie oceaanbekkens waar schildpadden voorkomen. De bevindingen kunnen ook worden gebruikt om de gevolgen voor ecosystemen te voorspellen, die toekomtige verschuivingen kunnen veroorzaken.

In tropische ecosystemen met zeegras, waar groene schildpadden als mega-herbivoor voorkomen, worden wereldwijd drie niveau’s aan graasintensiteit waargenomen (a). Na eeuwenlange achteruitgang ontvouwt de ecologische rol van de schildpad zich snel in talrijke foerageergebieden waar populaties zich door natuurbescherming herstellen. Hier wordt een toename van het aantal overbegrazingen geregistreerd. Onderzoekers hebben met veldexperimenten de effecten beoordeeld van gesimuleerde graasintensiteit (op verschillende niveaus) op de functies van ecosysteemfuncties, en op multifunctionaliteit (b). Deze experimenten vonden gedurende 18 maanden plaats in een tropisch zeegras-ecosysteem in het Caribisch gebied.

 

 

More info in the Dutch Caribbean Biodiversity Database

 

 

 

Published in BioNews 59

Date
2022
Data type
Media
Theme
Research and monitoring
Geographic location
Bonaire

New Coral Reef Breeding Nursery on Bonaire

A brand new, innovative floating coral fish breeding nursery is being tested at the Dive Friends Sand Dollar location on Bonaire.  This project, led by the startup company RoffaReefs, hopes to improve local coral reef fish populations to enhance the overall coral reef health for the Bonaire National Marine Park.

RoffaReef Floating Nursery. Photo credit: Casper Douma

Coral reefs are extraordinarily dynamic yet fragile ecosystems.  From the microorganisms working to build the reef’s foundation to the more recognizable reef inhabitants at the top of the food chain, this diverse ecosystem faces an incalculable number of threats. It is widely known that globally, reefs are struggling to keep up with the changes due to climate change and increased human activity. Sander van Lopik of RoffaReefs has a unique approach to help strengthen coral reefs in the future.

Photo credit: Casper Douma

Floating Fish Nursery

As part of the larger World Wide Fund for Nature the Netherlands (WWF-NL) “Dutch Caribbean Marine Strategy”, RoffaReefs has designed a system to breed marine fish larvae both in controlled aquarium environments and in the wild. Founded in the Rotterdam Zoo Diergaarde Blijdorp, RoffaReefs will begin testing its fish breeding system in the Bonaire National Marine Park through the use of a floating fish nursery. The goal of this project is to strengthen the overall health of the coral reefs by bolstering the local fish populations. Reef fish help maintain balance throughout the coral reefs as herbivorous fish graze on algae which would otherwise smother the coral while carnivorous fish aid in keeping overall populations in balance.

The floating fish nursery is being tested at the Dive Friends Sand Dollar location along the western coast of Bonaire. Throughout the pilot study, data will be collected to aid in improving the breeding system for the next series of trials. This research is a collaborative effort involving WWF-NL, the Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA), STINAPA, TU Delft, Diergaarde Blijdorp and KKV lijn in water B.V.

DCNA office lab. Photo credit: Casper Douma

DCNA-office lab

During the project, the researchers have their laboratory set-up at the DCNA office on Bonaire. Here, they are bringing fish eggs to determine the species. The goal is to develop an automatic imagery recognition tool to recognize the species with the ultimate goal to develop a “fish spawning calendar” so we know when and where fish species reproduce during the year.

Future

Projects, such as the RoffaReefs fish nursery, can contribute to healthier coral reefs which is important amongst others for local fisheries, tourism, and to mitigate the effects of sea level rise and worsening storm conditions.

Stay up to date on the projects latest developments by following along with the RoffaReefs Facebook page https://www.facebook.com/RoffaReefs/ or by signing up for the DCNA monthly newsletter BioNews (https://dcnanature.org/news/).

Photo credit: Casper Douma

 

 

 

Published in BioNews 59

Date
2022
Data type
Media
Theme
Research and monitoring
Geographic location
Bonaire
Author

First mosquito survey for the ABC islands in nearly 75 years

Dutch and Papiamentu below

Kralendijk, Bonaire – 10th of November – In 2018 , Naturalis Biodiversity Center conducted the first mosquito survey for the Dutch Leeward Islands (Sint Maarten, Sint Eustatius and Saba) in more than 70 years. In November, they plan to repeat these surveys, this time for the islands of Aruba, Bonaire and Curacao. The team will consist of five researchers and two students from different institutes and universities, and will be executed in close collaboration with the local vector control units of each island.

Picture of a Haemagogus chrysochlorus mosquito. This mosquito is endemic to Aruba and Curaçao, which is the only place on earth where this species can be found. Picture Carel de Haseth taken at Pos Monton, Curaçao.

In addition to being a household nuisance, mosquitoes can spread a number of human and livestock pathogens which are responsible for causing diseases such as dengue, chikungunya, malaria, Zika, Rift Valley and West Nile Fever. In the last decade, the Caribbean has seen a series of mosquito-borne disease outbreaks including the 2014 chikungunya outbreak, the 2016 Zika outbreak and several dengue outbreaks with the last one documented in 2020.

Mosquito Surveys

A new study, led by Naturalis Biodiversity Center from Leiden, the Netherlands, will assess the current mosquito biodiversity across the islands of Aruba, Bonaire and Curacao. The aim will be to visit each island for 7-10 days, setting 10-16 traps to inventory adult mosquitos. In addition, the aquatic larvae will be sampled from various potential mosquito breeding sites. These surveys will take place between November 13th and December 6th, starting in Aruba. The aim of the expedition is to gain knowledge on mosquito diversity and establish identification tools to help public health research on the islands.

 

The possible yield of one mosquito trap in 24 hours. Photo credit: Sam Boerlijst, 2018.

 

Human Health Implications

Often during an outbreak, the only way to slow down the spread of a disease is to control the specific mosquito population responsible for its dissemination. Therefore, effective management requires updated information on both local mosquito populations as well as their distribution across the islands. As environmental conditions continue to shift due to climate, paired with an increase in human population for the islands, we can expect to see changes in insect populations (such as mosquitos) in the future.

This expedition is part of the Mobocon Program, which focuses on capacity building for mosquito borne disease control in Bonaire, Sint Eustatius and Saba. This program already started in 2017 and is funded by the Dutch Ministry of Health, Welfare and Sport

Salt water rock pools can be natural breeding places for some mosquitoes. Photo: Jordy van der Beek.

 

 

 

EERSTE MUGGENONDERZOEK OP ARUBA, BONAIRE EN CURAÇAO IN BIJNA 75 JAAR

Kralendijk, Bonaire – 10 november – In 2018 voerde Naturalis Biodiversity Center het eerste steekmuggenonderzoek uit op de Bovenwindse Eilanden (Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba) in meer dan 70 jaar. In november worden deze onderzoeken herhaald, ditmaal op Aruba, Bonaire en Curaçao. Het team zal bestaan ​​uit vijf onderzoekers en twee studenten van verschillende instellingen en universiteiten. Het onderzoek wordt uitgevoerd in nauwe samenwerking met de lokale eenheden voor vectorbestrijding van elk van deze eilanden.

Een mug van de soort Haemagogus chrysochlorus. Deze muggensoort is endemisch op Aruba en Curaçao, de enige plek op aarde waar hij voorkomt. Foto Carel de Haseth gemaakt nabij Pos Monton, Curaçao.

Steekmuggen zijn niet alleen vervelend, maar kunnen ook allerlei pathogenen overbrengen bij mensen en landbouwdieren, die bijvoorbeeld kunnen leiden tot ziektes als dengue, chikungunya, malaria, zika, riftdalkoorts en het westnijlkoorts. In de afgelopen tien jaar zijn er in het Caribisch gebied diverse uitbraken van door muggen overgedragen ziektes geweest, onder andere chikungunya in 2014, zika in 2016 en meerdere dengue-uitbraken, waarvan de laatste is gemeld in 2020.

Muggenonderzoek

Er komt een nieuw onderzoek onder leiding van het Leidse Naturalis Biodiversity Center om de huidige muggenbiodiversiteit op de eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao in kaart te brengen. Het doel is om 7-10 dagen naar elk eiland te gaan, waarbij 10-16 vallen worden geplaatst om volwassen muggen te inventariseren. Daarnaast worden de larven in het water bemonsterd op verschillende mogelijke broedplaatsen van steekmuggen. Deze onderzoeken vinden plaats tussen 13 november en 6 december, te beginnen op Aruba. Het doel van de expeditie is kennis opdoen over de diversiteit van steekmuggen en het maken van hulpmiddelen voor de determinatie van steekmuggen ter  ondersteuning van het volksgezondheidsonderzoek op de eilanden.

 

De mogelijke opbrengst van één muggenval in 24 uur. Foto Sam Boerlijst, 2018.

 

Gevolgen voor de volksgezondheid

Bij een uitbraak is het beheersen van de specifieke muggenpopulatie die verantwoordelijk is voor de verspreiding van de ziekte vaak de enige manier om de verspreiding te vertragen. Daarom is er up-to-date informatie nodig over lokale muggenpopulaties en de verspreiding daarvan over de eilanden om ziektes effectief te beheersen. Aangezien de omstandigheden als gevolg van het klimaat telkens verschuiven en er steeds meer mensen wonen op de eilanden, zijn er in de toekomst veranderingen in de insectenpopulaties (zoals die van muggen) te verwachten.

Deze expeditie maakt deel uit van het Mobocon-programma, dat zich richt op capaciteitsopbouw voor de bestrijding van door muggen overgedragen ziektes op Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Dit programma is al in 2017 gestart en wordt gefinancierd door het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

 

Rotspoelen met brak water kunnen natuurlijke broedplaatsen zijn voor sommige steekmuggen. Foto: Jordy van der Beek.

 

 

PROMÉ INVESTIGASHON TOKANTE SANGURA NA E ISLANAN ABC DEN KASI 75 AÑA

Na 2018, Naturalis Biodiversity Center a ehekutá e promé investigashon tokante sangura na e Islariba Hulandes (Sint Maarten, Statia i Saba) den kasi 70 aña. Pa luna di novèmber nan tin planeá pa ripití e investigashon, e biaha akí riba e islanan di Aruba, Boneiru i Kòrsou. E tim lo konsistí di sinku investigadó i dos studiante desendiente di diferente instituto i universidat, i nan lo ehekutá e investigashon den kolaborashon estrecho ku e departamentonan di kontrol di vèktòr (animal ku ta plama malesa) na kada isla.

Picture of a Haemagogus chrysochlorus mosquito. This mosquito is endemic to Aruba and Curaçao, which is the only place on earth where this species can be found. Picture Carel de Haseth taken at Pos Monton, Curaçao.

Banda di e echo ku nan ta un molèster na kas, sangura por plama un kantidat di mikro organismo kousante di malesa pa hende i animal ku ta responsabel pa diferente malesa manera dengue, chikungunya, malaria, Zika, keintura di Rift Valley i di West Nile. Durante e último dékada, e region di Karibe a pasa den un seri di brote di malesa kousá pa infekshon di sangura, inkluso e brote di chikungunya na 2014, e brote di Zika na 2016 i diferente brote di dengue ku esun mas resien ta dokumentá na 2020.

Investigashon di Sangura

Un estudio nobo, bou di guia di Naturalis Biodiversity Center di Leiden, Hulanda, lo evaluá e aktual biodiversidat di sangura rònt e islanan di Aruba, Boneiru i Kòrsou. E meta lo ta pa bishitá kada isla pa un periodo di 7-10 dia, harma 10-16 trampa pa kohe sangura i traha inventario di sangura adulto. Banda di esaki, lo traha muestra di larva akuátiko for di vários potensial kriadero di sangura. E investigashonnan lo tuma lugá entre 13 di novèmber pa 6 di desèmber, kuminsando na Aruba. E meta di e ekspedishon ta pa haña konosementu di e diversidat di sangura i krea hèrmènt di identifikashon pa yuda investigashon di salubridat públiko riba e islanan.

 

The possible yield of one mosquito trap in 24 hours. Photo credit: Sam Boerlijst, 2018.

 

Implikashon pa Salubridat Humano

Hopi biaha durante un brote, e úniko manera pa baha e plamamentu di e malesa ta kontrol di e populashon di e sangura spesífiko ku ta responsabel pa sembramentu di e malesa. Pa e motibu akí, maneho efektivo ta eksigí informashon al dia tantu tokante e populashon lokal di sangura komo tambe nan distribushon riba e islanan. Komo ku kondishonnan kousá pa kambio di klima ta sigui na trese kambio den kondishonnan di medioambiente, mará na kresementu di populashon humano riba e islanan, nos por spera di mira kambio den otro populashon ekológiko (manera di sangura) den futuro.

E ekspedishon akí ta parti di e Mobocon Programa, ku ta enfoká riba kreashon di kapasidat den kontrol di malesa kousá pa sangura na Boneiru, Statia i Saba. E programa akí a start kaba na 2017 ku fondo di e Ministerio di Salubridat, Bienestar i Deporte.

Salt water rock pools can be natural breeding places for some mosquitoes. Photo: Jordy van der Beek.

 

 

 

Article features in BioNews 59

Date
2022
Data type
Media
Theme
Research and monitoring
Geographic location
Aruba
Bonaire
Curacao
Author

BioNews 59

BioNews is a newsletter produced by the Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA) which focuses on science and conservation in the Dutch Caribbean. BioNews provides regular updates on science and nature projects as well as overviews of on-going research and monitoring efforts, long term projects, recent reports and publications.

In BioNews 59 you will find articles on:

You will also find up to date overviews of:

You can sign-up here or send an email to research@DCNAnature.org and we will be happy to add you to our mailing list.

For previous versions, please check the BioNews archive

*This newsletter was published by DCNA and funded by the Ministry of Agriculture, Nature and Food Quality (LNV).

Date
2022
Data type
Media
Theme
Education and outreach
Research and monitoring
Tags
Geographic location
Aruba
Bonaire
Curacao
Saba
Saba bank
St. Eustatius
St. Maarten
Author